اشكال متفاوت مركب با خاك هزاران سال ميباشد كه گزينه به كار گيري قرار ميگيرد.كه در دوره روميان باستان در توليد جاده ها و ثبت حاشيه ي آنان گزينه به كار گيري قرار مي گرفتند. اين ژئوتكستايل هاي ابتدايي از فيبرهاي طبيعي، پارچه يا اين كه گياهاني تشكيلشده بودند كه با خاك تركيب گرديده و براي بالا بردن كيفيت جاده ها خصوصاً هنگامي جاده روي خاك ناپايدار قرار داشت به كار گيري مي شدند. با اينكه ژئوسنتتيك هاي مدرن شباهت هاي پاره اي با پيشينيان خويش داراهستند ولي از يك اصل پيروي ميكنند. توسعه و گسترش ي ژئو سنتتيك ها نمايد بوده، عمدتاً به جهت محدوديت هايي كه در استعمال در مواد توليد كننده ي آنها وجود داشته ميباشد. درپي پيشرفت ها ي اخير در صنعت پليمر، بسط ي ژئوسنتتيك ها نيز فرآيند بسيار سريعتري به خويش گرفت.بارزترين نشان پيشرفت و قبول اين كالا از سوي صنعت هاي متفاوت را مي قدرت در تشكيل انجمن دربين المللي ژئوسنتتيك (IGS) در سال 1983 در پاريس دانست. اولي سعيها براي تقويت خاك ، در طولهاي بسيار به دور، با فرو كردن شاخ و برگ درختان در باطلاقها و شنزارها ابتدا شد. بهاين چهره كه با افزودن اينها، بعداز سپري شد مدتي جرمي در حوالي آنها صورت مي گيرد و اقتدار تحمل خاك ارتقاء مييابد. كه در سود اين محلها قابل عبور و مرور ميشدند. اولي توشه در آخرها ده سال ۴۰ و اوايل ده سال ۵۰ ميلادي در ايالات متحده از ژئوسنتتيكها استعمال نمودند ودر ده سال ۷۰ در اروپا ترويج فراوان يافت. جديداً در كشورهاي آسيايي استعمال از اين مصالح رايج شده است. اولين به كار گيري از ژئوسنتتيك در ساواناريور وبسايت در ايالت متحده امريكا در سال ۱۹۲۶ ميلادي انجام شد:
ژئوسنتتيكهاژئوسنتتيكها به يك سري مجموعه كلي تقسيم مي شوند:
1. ژئوتكستايل: ژئوتكستايل پارچه اي از فرآورده پلي استر يا اين كه پلي پروپيلن ميباشد كه مهم ترين ويژگي آن مقاومت كششي بالا و همينطور سازش با گونه هاي خاك و دوام 50 ساله در اشكال خاك ها ميباشد. كاربرد گسترده آن درباره با تسليح خاك ، زهكشي ، جداسازي اشكال لايه هاي خاك و فيلتراسيون در جاده ها ، سامانه ريلي ، فرودگاه ، خطوط مترو و خطوط لوله ، مخازن نفتي و گونه هاي درياچه هاي تصنعي ، موج شكن كنار دريا دريا و اشكال سدها و غيره كاربرد دارااست و جهت داراي اسلحهسازي، جداسازي، زهكشي مطلوب، طولاني تر نمودن اقتدار باربري آسفالت و خاك، ارتقا قدمت اثرگذار آسفالت، حفاظت بنااي از سواحل و بنادر، گرد هم آيي همگون در بناهاي دريايي نظير موج شكنها، حفاظت زمينهاي در حالا فرسايش، حفاظت از لايه بالاست در سامانه ريلي، ارتقا توان باربري بستر خط مش و راه آهن، حفاظت از لايههاي ژئوممبرين يا اين كه ورق پلي اتيلن و بخش اعظمي از موردها ديگر كاربرد داراست.ژئوتكستايل ها معمولاً به صورت پارچه ي بافته يا اين كه نبافته ساخت مي گردند. ژئوتكستايل هاي بافته از در هم تنيدن فن هاي عمودي وافقي ساخته مي گردند كه فيض ي پاياني آن پيدايش يك لايه ي مقاوم و چيزي مشابه پارچه ميباشد. ژئوتكستايل هاي نبافته به شيوه هاي مختلفي ساخت ميشوند. طرز هاي معمول عبارتند از heat bonded ( صورت دهي با حرارت)، needle punched( صورت دهي مكانيكي يا سوزن سوزني كردن) و chemically bonded (صورت دهي به طريق شيميايي).ژئوتكستايل هاي بافته و نابافته از حرفه ها و فيبرهاي عموماً پليمري تشكيلشده اند، كه از پلي پروپيلن، پلي استر، پلي اتيلن و پلي آميد تشكيل ميشوند
اشكال متفاوت مركب با خاك هزاران سال ميباشد كه گزينه به كار گيري قرار ميگيرد.كه در دوره روميان باستان در توليد جاده ها و ثبت حاشيه ي آنان گزينه به كار گيري قرار مي گرفتند. اين ژئوتكستايل هاي ابتدايي از فيبرهاي طبيعي، پارچه يا اين كه گياهاني تشكيلشده بودند كه با خاك تركيب گرديده و براي بالا بردن كيفيت جاده ها خصوصاً هنگامي جاده روي خاك ناپايدار قرار داشت به كار گيري مي شدند. با اينكه ژئوسنتتيك هاي مدرن شباهت هاي پاره اي با پيشينيان خويش داراهستند ولي از يك اصل پيروي ميكنند. توسعه و گسترش ي ژئو سنتتيك ها نمايد بوده، عمدتاً به جهت محدوديت هايي كه در استعمال در مواد توليد كننده ي آنها وجود داشته ميباشد. درپي پيشرفت ها ي اخير در صنعت پليمر، بسط ي ژئوسنتتيك ها نيز فرآيند بسيار سريعتري به خويش گرفت.بارزترين نشان پيشرفت و قبول اين كالا از سوي صنعت هاي متفاوت را مي قدرت در تشكيل انجمن دربين المللي ژئوسنتتيك (IGS) در سال 1983 در پاريس دانست. اولي سعيها براي تقويت خاك ، در طولهاي بسيار به دور، با فرو كردن شاخ و برگ درختان در باطلاقها و شنزارها ابتدا شد. بهاين چهره كه با افزودن اينها، بعداز سپري شد مدتي جرمي در حوالي آنها صورت مي گيرد و اقتدار تحمل خاك ارتقاء مييابد. كه در سود اين محلها قابل عبور و مرور ميشدند. اولي توشه در آخرها ده سال ۴۰ و اوايل ده سال ۵۰ ميلادي در ايالات متحده از ژئوسنتتيكها استعمال نمودند ودر ده سال ۷۰ در اروپا ترويج فراوان يافت. جديداً در كشورهاي آسيايي استعمال از اين مصالح رايج شده است. اولين به كار گيري از ژئوسنتتيك در ساواناريور وبسايت در ايالت متحده امريكا در سال ۱۹۲۶ ميلادي انجام شد:
ژئوسنتتيكهاژئوسنتتيكها به يك سري مجموعه كلي تقسيم مي شوند:
1. ژئوتكستايل: ژئوتكستايل پارچه اي از فرآورده پلي استر يا اين كه پلي پروپيلن ميباشد كه مهم ترين ويژگي آن مقاومت كششي بالا و همينطور سازش با گونه هاي خاك و دوام 50 ساله در اشكال خاك ها ميباشد. كاربرد گسترده آن درباره با تسليح خاك ، زهكشي ، جداسازي اشكال لايه هاي خاك و فيلتراسيون در جاده ها ، سامانه ريلي ، فرودگاه ، خطوط مترو و خطوط لوله ، مخازن نفتي و گونه هاي درياچه هاي تصنعي ، موج شكن كنار دريا دريا و اشكال سدها و غيره كاربرد دارااست و جهت داراي اسلحهسازي، جداسازي، زهكشي مطلوب، طولاني تر نمودن اقتدار باربري آسفالت و خاك، ارتقا قدمت اثرگذار آسفالت، حفاظت بنااي از سواحل و بنادر، گرد هم آيي همگون در بناهاي دريايي نظير موج شكنها، حفاظت زمينهاي در حالا فرسايش، حفاظت از لايه بالاست در سامانه ريلي، ارتقا توان باربري بستر خط مش و راه آهن، حفاظت از لايههاي ژئوممبرين يا اين كه ورق پلي اتيلن و بخش اعظمي از موردها ديگر كاربرد داراست.ژئوتكستايل ها معمولاً به صورت پارچه ي بافته يا اين كه نبافته ساخت مي گردند. ژئوتكستايل هاي بافته از در هم تنيدن فن هاي عمودي وافقي ساخته مي گردند كه فيض ي پاياني آن پيدايش يك لايه ي مقاوم و چيزي مشابه پارچه ميباشد. ژئوتكستايل هاي نبافته به شيوه هاي مختلفي ساخت ميشوند. طرز هاي معمول عبارتند از heat bonded ( صورت دهي با حرارت)، needle punched( صورت دهي مكانيكي يا سوزن سوزني كردن) و chemically bonded (صورت دهي به طريق شيميايي).ژئوتكستايل هاي بافته و نابافته از حرفه ها و فيبرهاي عموماً پليمري تشكيلشده اند، كه از پلي پروپيلن، پلي استر، پلي اتيلن و پلي آميد تشكيل ميشوند
تاريخچه مختصر ژئوسنتتيك ها